Pietnascie lat po wydaniu debiutanckiego albumu pt. "Focus", Cynic, amerykanski progressive-metalowy zespol powrocil z nowym, szalenie wyczekiwanym albumem zatytuowanym "Traced in Air". Tak w zasadzie myslalem ze po "Focus" raczej malo jest mnie jeszcze w stanie zaskoczyc ze strony Cynic. Nie spodziewalem sie ani przez chwile, ze grupa po az pietnastu latach bedzie w stanie powtorzyc sukces jaki osiagnela swoim pierwszym i jedynym jak do tej pory albumem. Przez cale te pietnascie lat od wydania jednego, jedynego albumu, zespol uchodzil za jedna z ikon progressive-metalu a to wszystko przez ich fantastyczne umiejetnosci techniczne jakie zaprezentowali na "Focus".
Wlasnie przed chwila kupilem bardzo ciekawie zapowiadajacy sie, debiutancki album amerykanskiej grupy Moth Vellum. Slyszalem juz jego fragmenty i naprawde brzmi jak dla mnie rewelacyjnie! W dobie internetu i mozliwosci pobierania muzyki z sieci, nie wnikajac juz w to czy to sluszne czy nie sluszne, pomijajac tez fakt, ze kazdy z nas to robi lub nie raz zrobil, lecz nie o tym tutaj, sa pewne albumy, ktore po prostu trzeba miec w swoich zbiorach. Do takich wlasnie plyt zaliczam Moth Vellum. Zespol pochodzi z Ameryki, dokladnie z miejscowosci Santa Monica w Californii, tworza go mimo to, ze jest to debiutancki album, jak latwo mozna sie przekonac bardzo doswiadczeni muzycy.
Morow.com to internetowe radio grajace rocka progresywnego. Bardzo fajne w nim jest to, ze graja zarowno starocie, poczawszy od Genesis, Yes, Rush jak wiele nowosci oraz malo znanych zespolow. Doskonale miejsce na znalezienie czegos nowego, Nawet nie zdawalem sobie sprawy o jak duzej liczbie zespolow grajacych ten wlasnie gatunek muzyczny w zyciu nie slyszalem, mimo to, ze od okolo 15 lat slucham progresywnego rocka. Mysle ze chyba nie ma lepszego miejsca na odkrycie nowych brzmien.
Robert McLiam Wilson, "Ulica marzycieli" (ang. Eureka Street) to kolejna pozycja ksiazkowa, ktora zdecydowanie polecam. Tuz przed moim wyjazdem do Belfastu, Alina, znajoma z ktora swego czasu razem pracowalem, polecila mi wlasnie ta ksiazke. Po moim przyjezdzie tutaj, czytajac ja znalazlem sie w o tyle dogodnej i ciekawej sytuacji, iz dokladnie wiedzialem jakie miejsca Belfastu wspomina i opisuje autor. Czytajac Mialem je przed oczami, bywalem i bywam w nich dosyc czesto, co tez spowodowalo iz bardziej moglem wczuc sie w klimat powiesci. Wszystkie opowiadania traktuja w gruncie rzeczy o milosci. Tymi slowami rozpoczyna sie pierwszy rozdzial "Ulicy marzycieli". Jake i Misiek sa przyjaciolmi, jeden jest katolikiem, drugi protestantem. Mimo ze sa Irlandczykami, nie sprawia im to najmniejszego problemu. Rowniez wojna toczaca sie obok nich przestala robic na nich wrazenie. Kazdy ma swoje wlasne plany, ambicje i klopoty.
Robert McLiam Wilson, "Ulica marzycieli" (ang. Eureka Street) to kolejna pozycja ksiazkowa, ktora zdecydowanie polecam. Tuz przed moim wyjazdem do Belfastu, Alina, znajoma z ktora swego czasu razem pracowalem, polecila mi wlasnie ta ksiazke. Po moim przyjezdzie tutaj, 
